Водгук на верш Дануты Бичэль-Загневатай

  • От :
  • Категории : Без рубрики

Сортировать: по оценкам | по дате
16.11.18
↑ [1] ↓
переходы:1
Водгук на верш Дануты Бичэль-Загневатай
«Будучыня Беларуси — старажытныя Книга Скарыны» — гэта першый Радко верша. Али и травы нясуць в Сабе Вельме вялики Сэнсом. Ён заключаецца, на мой взгляд, в вяртанни Беларуси так сваих каранёў. В гэтым Д.БичэльЗагнетава и бачыць будучыню Беларуси. I я с ей поўнасцю согласна. Только ведаючы и вывучаючы курю гисторыю, традыцыи, язык ды и ўвогуле культуру, мы сможем стаций на адзин узровень с иншыми нацыями и с годнасцю заявиць аб Сабе.
А спадчына ў беларусаў багатая и разнастайная. Сярод нашых продкаў было Вельме кусок адукаваных и таленавитых людзей, гатовых прынесци сябе на алтарь в ахвяру Навука и культуры. I вось адзин с их — Ф.Скарына, которому и Адда Дани паэтэса ў сваим вершы. «Вдохновенное и Талент нашчадкаў, — личыць яна — в образах вершаў Скарыны …» Гэта значыць, што ў вобразе Скарыны мы павинны шукаць вдохновенное, таму што Ён вучыўся, працаваў, выдаваў сваи Книга для сваих нашчадкаў. I Книга яго сапраўды здольныя натхниць. ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/vo…chel-zagnevataj/
Творчую бияграфию С. Грахоўскага можно назваць драматычнай. Першый яго верш быў надрукаваны ў часописе «Беларуский пиянер» (1926), кале аўтару споўнилася 13 лет. Першый же вершаваны зборник «Дзень нараджэння» (1968) пабачыў свет только праз 32 гады. А памиж гэтыми датам — страчаная Маладосць, абарваныя юнацкия мари и Надзея, пакутницки путь, раздзелены с мильёнами нявольникаў, «заплямленых страшэнным таўром 58-й пробы». Сплавам лирычнага и драматычнага напружання характарызуюцца паэмы С.
Водгук на верш М. Гилевича Аўтар призывают моладзь, якая асвоилася «с книжнасцю найноўшай», чытаць Старый добрый сказке, потому что травы — крыница векавой Народнай мудрасци. Али верш гучыць не как прымус эти наказ. НЕ. Ён успрымаецца ў якасци шчырай парады Сябры, которые вывучаў человеческое жыццё на працягу многом гадоў и ўмее адрозниваць сапраўдныя каштоўнасци ад падробак. Потому что эти можно назваць творами мастацтва шматликия камерцыиныя выданни, дзе аписаны забойствы, ужасе, смерць? Я асабиста магу адказаць катэгарычна: «Не» А вось сказке! .. Што трэба чалавеку для шчасця? Адным патрэбны мильёны, матэрыяльная забяспечанасць, а иншых найвяликшае шчасце — адчуваць сябе патрэбным людзям, прыносиць иншым радасць. Жыццё Таких людзей НЕ Будзей дарэмным. Дзякуючы им, мы яшчэ НЕ забылися, што такое дабрыня, чуласць, сардэчнасць, миласэрнасць …
Пазнаёмиўшыся с вершит Пiмена Панчанки, я пераканалася ў тым, што дабрыня — маральная АСНОВА жыцця, той стымул, которые двигают чалавецтва так духоўнасци.
как только чалавек нараджаецца, яго здесь жа агортваюць цеплынёй и пяшчотай руки маке. Потым Ён пазнае свет, дарагими и близкими становяцца родные мясцины: рэчка, дзе дзицём ты так любиў купацца, лес, Куцый ты хадзиў с сябрами, вецер, которые ноччу спяваў табе калыханку. I вось ты — дарослы, жыццё закидвала цябе ў розныя углу наша Зямля, но и боли Нидзё ў Свеце НЕ чуў той калыханки, пад якую цябе адразу пакидали смутак и скука, гора и адчай, потому неся калыханка была твая, и вецер спяваў яе для цябе.
как милагучна и прыгожа гучаць гэтыя словы! Какой любоўю адгукаюцца травы ў сэрцы кожнага Беларусь! Табе, родные угол, дзе ўзгадавала мяне маке, дзе я зрабиў першый шаге, табе прызнаюцца ў любви паэты, захапляючыся табой, тваими краявидами, тваими шчырыми працавитыми людзьми … Гэтак жа и я, твой сын, хачу сказаць, што ў какой бы уголке Зямля я ни быў, ты вечная Будзей для мяне адзинай и непаўторнай зямлёй. Я спадзяюся, што вы разумееце мае пачуцци, выкликаныя цудоўным вершит С.Законникава.
Маючы кожные динь на постоянное дастаткова хлеба, и жытняга, и пшанiчнага, мы рэдка задумваемся над тым, якую важную роль мае нам гэта простая на першый взгляд блюдо. Значнасць яго мы понимаем толькi тады, калия хлеба ў нас няма. Менавiта такое мнение вынiкае с твора М. Танка «Прытча пра Хлеб».
В верпiы ўсяго два героi: Вандроўнiк и Хлеб. Вандроўнiк iдзе на кiрмаш. По спiной в яго мяшок, набiты лустамi Хлеба. I такой цяжкай здаецца Вандроўнiку ноша, што Ён НЕ ўтрымаўся ад наракакняў в адрас Хлеба.
Я прачытаў верш П.Панчанки «Сармацкае кадзила» и Моцным задумаўся. Аказваецца, так добра знаёмыя Кветко ў небяспецы — занесены ў Чырвоную книгу. Я никогда не думаў, кале зрываў Кветко ў букет для маке, это можно их рваць. Пимен Панчанка папярэджвае нас аб тым, што прыродзе пагражае знишчэнне. А винаватыя ў гэтым мы сам — абыякавыя, бяздумныя. Нельга бяздумна карыстацца дарами прыроды, трэба задумацца над тым, што застанецца ў спадчыну будучым пакаленням: жывая прырода эти рисунки ў книзу. Прырода — наш дом.
Гистарычныя асобы, праславиўшыя нашу Зямля, заўсёды цикавили драматургаў, письменникаў, музыкантаў и жываписцаў. Адным с цикавых твораў, прысвечаных асоби князя Витаўта, была пьеса А. Дударава «Купала».
В 1997 Годзю ў Купалаўским тэатры адбылася прэмьера спектакля «Князь Витаўт». Рэжысёр спектакля — Валерый Раеўски. Музыку так пастаноўки написаў кампазитар Виктар Капыцько, дэкарацыи и Мастацкая афармленне Барыс Герлавана. Прэмьерная пастаноўка адбылася 3 жниўня 1997 года, но и и сёння цикавасць гледачоў так яе НЕ Страчана.
Голад … Нам теперь цяжка зразумець, што гэта такое. Потому что мы яго ў сваим жыцця НЕ бачыли и не адчули. НЕ бачыли мы ни вайны, ни таго, што яно пакинула пасли сябе. Не знаем, как цяжка было пераходзиць ад вайны так мирнага жыцця, ад бадзяння па Свеце пад крышу роднай дома. Маленькие акрайчык хлеба … Некальки разоў паўтарае аўтар гэта слова. Святое слова! I, мабыць, нездарма, потому что сам перажыў в дни свайго маленства, адчуў на Сабе, што значыць кавалачак хлеба згаладалага дзицяци.

Сортировать: по оценкам | по дате

16.11.18
↑ [1] ↓
переходы:1
Водгук на верш Дануты Бичэль-Загневатай
«Будучыня Беларуси — старажытныя Книга Скарыны» — гэта першый Радко верша. Али и травы нясуць в Сабе Вельме вялики Сэнсом. Ён заключаецца, на мой взгляд, в вяртанни Беларуси так сваих каранёў. В гэтым Д.БичэльЗагнетава и бачыць будучыню Беларуси. I я с ей поўнасцю согласна. Только ведаючы и вывучаючы курю гисторыю, традыцыи, язык ды и ўвогуле культуру, мы сможем стаций на адзин узровень с иншыми нацыями и с годнасцю заявиць аб Сабе.
А спадчына ў беларусаў багатая и разнастайная. Сярод нашых продкаў было Вельме кусок адукаваных и таленавитых людзей, гатовых прынесци сябе на алтарь в ахвяру Навука и культуры. I вось адзин с их — Ф.Скарына, которому и Адда Дани паэтэса ў сваим вершы. «Вдохновенное и Талент нашчадкаў, — личыць яна — в образах вершаў Скарыны …» Гэта значыць, што ў вобразе Скарыны мы павинны шукаць вдохновенное, таму што Ён вучыўся, працаваў, выдаваў сваи Книга для сваих нашчадкаў. I Книга яго сапраўды здольныя натхниць. ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/vo…chel-zagnevataj/

Творчую бияграфию С. Грахоўскага можно назваць драматычнай. Першый яго верш быў надрукаваны ў часописе «Беларуский пиянер» (1926), кале аўтару споўнилася 13 лет. Першый же вершаваны зборник «Дзень нараджэння» (1968) пабачыў свет только праз 32 гады. А памиж гэтыми датам — страчаная Маладосць, абарваныя юнацкия мари и Надзея, пакутницки путь, раздзелены с мильёнами нявольникаў, «заплямленых страшэнным таўром 58-й пробы». Сплавам лирычнага и драматычнага напружання характарызуюцца паэмы С.

Водгук на верш М. Гилевича Аўтар призывают моладзь, якая асвоилася «с книжнасцю найноўшай», чытаць Старый добрый сказке, потому что травы — крыница векавой Народнай мудрасци. Али верш гучыць не как прымус эти наказ. НЕ. Ён успрымаецца ў якасци шчырай парады Сябры, которые вывучаў человеческое жыццё на працягу многом гадоў и ўмее адрозниваць сапраўдныя каштоўнасци ад падробак. Потому что эти можно назваць творами мастацтва шматликия камерцыиныя выданни, дзе аписаны забойствы, ужасе, смерць? Я асабиста магу адказаць катэгарычна: «Не» А вось сказке! .. Што трэба чалавеку для шчасця? Адным патрэбны мильёны, матэрыяльная забяспечанасць, а иншых найвяликшае шчасце — адчуваць сябе патрэбным людзям, прыносиць иншым радасць. Жыццё Таких людзей НЕ Будзей дарэмным. Дзякуючы им, мы яшчэ НЕ забылися, што такое дабрыня, чуласць, сардэчнасць, миласэрнасць …

Пазнаёмиўшыся с вершит Пiмена Панчанки, я пераканалася ў тым, што дабрыня — маральная АСНОВА жыцця, той стымул, которые двигают чалавецтва так духоўнасци.

как только чалавек нараджаецца, яго здесь жа агортваюць цеплынёй и пяшчотай руки маке. Потым Ён пазнае свет, дарагими и близкими становяцца родные мясцины: рэчка, дзе дзицём ты так любиў купацца, лес, Куцый ты хадзиў с сябрами, вецер, которые ноччу спяваў табе калыханку. I вось ты — дарослы, жыццё закидвала цябе ў розныя углу наша Зямля, но и боли Нидзё ў Свеце НЕ чуў той калыханки, пад якую цябе адразу пакидали смутак и скука, гора и адчай, потому неся калыханка была твая, и вецер спяваў яе для цябе.

как милагучна и прыгожа гучаць гэтыя словы! Какой любоўю адгукаюцца травы ў сэрцы кожнага Беларусь! Табе, родные угол, дзе ўзгадавала мяне маке, дзе я зрабиў першый шаге, табе прызнаюцца ў любви паэты, захапляючыся табой, тваими краявидами, тваими шчырыми працавитыми людзьми … Гэтак жа и я, твой сын, хачу сказаць, што ў какой бы уголке Зямля я ни быў, ты вечная Будзей для мяне адзинай и непаўторнай зямлёй. Я спадзяюся, што вы разумееце мае пачуцци, выкликаныя цудоўным вершит С.Законникава.

Маючы кожные динь на постоянное дастаткова хлеба, и жытняга, и пшанiчнага, мы рэдка задумваемся над тым, якую важную роль мае нам гэта простая на першый взгляд блюдо. Значнасць яго мы понимаем толькi тады, калия хлеба ў нас няма. Менавiта такое мнение вынiкае с твора М. Танка «Прытча пра Хлеб».

В верпiы ўсяго два героi: Вандроўнiк и Хлеб. Вандроўнiк iдзе на кiрмаш. По спiной в яго мяшок, набiты лустамi Хлеба. I такой цяжкай здаецца Вандроўнiку ноша, што Ён НЕ ўтрымаўся ад наракакняў в адрас Хлеба.

Я прачытаў верш П.Панчанки «Сармацкае кадзила» и Моцным задумаўся. Аказваецца, так добра знаёмыя Кветко ў небяспецы — занесены ў Чырвоную книгу. Я никогда не думаў, кале зрываў Кветко ў букет для маке, это можно их рваць. Пимен Панчанка папярэджвае нас аб тым, што прыродзе пагражае знишчэнне. А винаватыя ў гэтым мы сам — абыякавыя, бяздумныя. Нельга бяздумна карыстацца дарами прыроды, трэба задумацца над тым, што застанецца ў спадчыну будучым пакаленням: жывая прырода эти рисунки ў книзу. Прырода — наш дом.

Гистарычныя асобы, праславиўшыя нашу Зямля, заўсёды цикавили драматургаў, письменникаў, музыкантаў и жываписцаў. Адным с цикавых твораў, прысвечаных асоби князя Витаўта, была пьеса А. Дударава «Купала».

В 1997 Годзю ў Купалаўским тэатры адбылася прэмьера спектакля «Князь Витаўт». Рэжысёр спектакля — Валерый Раеўски. Музыку так пастаноўки написаў кампазитар Виктар Капыцько, дэкарацыи и Мастацкая афармленне Барыс Герлавана. Прэмьерная пастаноўка адбылася 3 жниўня 1997 года, но и и сёння цикавасць гледачоў так яе НЕ Страчана.

Голад … Нам теперь цяжка зразумець, што гэта такое. Потому что мы яго ў сваим жыцця НЕ бачыли и не адчули. НЕ бачыли мы ни вайны, ни таго, што яно пакинула пасли сябе. Не знаем, как цяжка было пераходзиць ад вайны так мирнага жыцця, ад бадзяння па Свеце пад крышу роднай дома. Маленькие акрайчык хлеба … Некальки разоў паўтарае аўтар гэта слова. Святое слова! I, мабыць, нездарма, потому что сам перажыў в дни свайго маленства, адчуў на Сабе, што значыць кавалачак хлеба згаладалага дзицяци.

Комментариев нет

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Планы мероприятий
Игра викторина по ЭКОЛОГИИ-10 класс

  Цель игры «Викторина по экологии» : углубить экологические знания Весь класс разбит на четыре команды по 6 человек. Время обдумывания ответа -1 минута. Ведущий читает высказывания великих людей с паузами , там , где пропущены слова. Команды должны вставить эти слова «Оценивать … только по стоимости её материальных богатств- …

Задания
Хирургия и Реаниматология. Тесты. Методическое пособие

Тестовые задания. Хирургия и Реаниматология.   Профилактика хирургической инфекции. Инфекционная безопасность в работе фельдшера   Обезболивание   Кровотечение и гемостаз   Переливание крови и кровозаменителей, инфузионная терапия   Десмургия   Ведение больных в полеоперационном периоде   Синдром повреждения. Открытые повреждения мягких тканей. Механические повреждения костей, суставов и внутренних органов   …

Планы занятий
Профориентационный тест Л.А. Йовайши на определение склонности человека к тому или иному роду деятельности

ПРОФЕССИЯ – это вид трудовой деятельности человека, который требует определенного уровня знаний, специальных умений, подготовки человека и при этом служит источником дохода. Профессиональная принадлежность – одна из важнейших социальных ролей человека так как, выбирая профессию, человек выбирает себе не только работу, но и определенные нормы, жизненные ценности и образ жизни, …