Водгук на верш С. Законникава "Бацькаўшчына"

  • От :
  • Категории : Без рубрики

Сортировать: по оценкам | по дате
16.11.18
↑ [1] ↓
переходы:0
Водгук на верш С. Законникава "Бацькаўшчына"
как милагучна и прыгожа гучаць гэтыя словы! Какой любоўю адгукаюцца травы ў сэрцы кожнага Беларусь! Табе, родные угол, дзе ўзгадавала мяне маке, дзе я зрабиў першый шаге, табе прызнаюцца ў любви паэты, захапляючыся табой, тваими краявидами, тваими шчырыми працавитыми людзьми … Гэтак жа и я, твой сын, хачу сказаць, што ў какой бы уголке Зямля я ни быў, ты вечная Будзей для мяне адзинай и непаўторнай зямлёй.
Я спадзяюся, што вы разумееце мае пачуцци, выкликаныя цудоўным вершит С.Законникава. Вачыма прабягаю па яго Радко — и ў душы маёй прачынаеццца Не только павага так аўтара, которые так хораша пешая пра свой край, но и и нейкае пачуццё замилавання и пяшчоты так Сваё Бацькаўшчыны. Многия называюць гэта пачуццё патрыятызмам, а я Каджи, што гэта любоў, сапраўдная любоў, и не только так тых мясцин, якия мяне ўзрасцили, но и и так ўсяго края, дзе спрадвеку жыли мае продки — беларусы, дзе нарадзилися славутыя Ф.Скарына, Я.Купала, Я.Коласа, Ф.
Гэтыми радками и иншыми ў вершы аўтар даводзиць так чытачоў, што няма на Свеце лепшага угла, чым Беларусь, и няма для яго, Паэта, большай радасци, как пасли доўгих вандровак вярнуцца дамоў и «абняць наўсцяж курю Зямля, как крылами-руками». Аўтар ганарыцца Сваё зямлёй, якая праз стагоддзи пранесла на Сабе ўвесь цяжар боли и пакут, якия выпал на яе лёс: частые набеги с боку зайздросникаў-суседзяў в сярэдния в которые, Заселье с боку Расийскай имперыи, дзве Айчынныя и грамадзянская войны …
Так, мабыць, вечная Будзей жыць той край, которые мае Таких сыноў, как С.Законникаў, якия вершами ўслаўляюць яго, якия ў сэрцы сваим знаходзяць тыя словы, якия найлепш падыходзяць, каб выказаць курю любоў так Радзимы. I верш «Бацькаўшчына» — таму прыклад. ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/vo…a-backaўshchyna/
Творчую бияграфию С. Грахоўскага можно назваць драматычнай. Першый яго верш быў надрукаваны ў часописе «Беларуский пиянер» (1926), кале аўтару споўнилася 13 лет. Першый же вершаваны зборник «Дзень нараджэння» (1968) пабачыў свет только праз 32 гады. А памиж гэтыми датам — страчаная Маладосць, абарваныя юнацкия мари и Надзея, пакутницки путь, раздзелены с мильёнами нявольникаў, «заплямленых страшэнным таўром 58-й пробы». Сплавам лирычнага и драматычнага напружання характарызуюцца паэмы С.
Водгук на верш М. Гилевича Аўтар призывают моладзь, якая асвоилася «с книжнасцю найноўшай», чытаць Старый добрый сказке, потому что травы — крыница векавой Народнай мудрасци. Али верш гучыць не как прымус эти наказ. НЕ. Ён успрымаецца ў якасци шчырай парады Сябры, которые вывучаў человеческое жыццё на працягу многом гадоў и ўмее адрозниваць сапраўдныя каштоўнасци ад падробак. Потому что эти можно назваць творами мастацтва шматликия камерцыиныя выданни, дзе аписаны забойствы, ужасе, смерць? Я асабиста магу адказаць катэгарычна: «Не» А вось сказке! .. Што трэба чалавеку для шчасця? Адным патрэбны мильёны, матэрыяльная забяспечанасць, а иншых найвяликшае шчасце — адчуваць сябе патрэбным людзям, прыносиць иншым радасць. Жыццё Таких людзей НЕ Будзей дарэмным. Дзякуючы им, мы яшчэ НЕ забылися, што такое дабрыня, чуласць, сардэчнасць, миласэрнасць …
Пазнаёмиўшыся с вершит Пiмена Панчанки, я пераканалася ў тым, што дабрыня — маральная АСНОВА жыцця, той стымул, которые двигают чалавецтва так духоўнасци.
как только чалавек нараджаецца, яго здесь жа агортваюць цеплынёй и пяшчотай руки маке. Потым Ён пазнае свет, дарагими и близкими становяцца родные мясцины: рэчка, дзе дзицём ты так любиў купацца, лес, Куцый ты хадзиў с сябрами, вецер, которые ноччу спяваў табе калыханку. I вось ты — дарослы, жыццё закидвала цябе ў розныя углу наша Зямля, но и боли Нидзё ў Свеце НЕ чуў той калыханки, пад якую цябе адразу пакидали смутак и скука, гора и адчай, потому неся калыханка была твая, и вецер спяваў яе для цябе.
«Будучыня Беларуси — старажытныя Книга Скарыны» — гэта першый Радко верша. Али и травы нясуць в Сабе Вельме вялики Сэнсом. Ён заключаецца, на мой взгляд, в вяртанни Беларуси так сваих каранёў. В гэтым Д.БичэльЗагнетава и бачыць будучыню Беларуси. I я с ей поўнасцю согласна. Только ведаючы и вывучаючы курю гисторыю, традыцыи, язык ды и ўвогуле культуру, мы сможем стаций на адзин узровень с иншыми нацыями и с годнасцю заявиць аб Сабе. А спадчына ў беларусаў багатая и разнастайная.
Маючы кожные динь на постоянное дастаткова хлеба, и жытняга, и пшанiчнага, мы рэдка задумваемся над тым, якую важную роль мае нам гэта простая на першый взгляд блюдо. Значнасць яго мы понимаем толькi тады, калия хлеба ў нас няма. Менавiта такое мнение вынiкае с твора М. Танка «Прытча пра Хлеб».
В верпiы ўсяго два героi: Вандроўнiк и Хлеб. Вандроўнiк iдзе на кiрмаш. По спiной в яго мяшок, набiты лустамi Хлеба. I такой цяжкай здаецца Вандроўнiку ноша, што Ён НЕ ўтрымаўся ад наракакняў в адрас Хлеба.
Я прачытаў верш П.Панчанки «Сармацкае кадзила» и Моцным задумаўся. Аказваецца, так добра знаёмыя Кветко ў небяспецы — занесены ў Чырвоную книгу. Я никогда не думаў, кале зрываў Кветко ў букет для маке, это можно их рваць. Пимен Панчанка папярэджвае нас аб тым, што прыродзе пагражае знишчэнне. А винаватыя ў гэтым мы сам — абыякавыя, бяздумныя. Нельга бяздумна карыстацца дарами прыроды, трэба задумацца над тым, што застанецца ў спадчыну будучым пакаленням: жывая прырода эти рисунки ў книзу. Прырода — наш дом.

Сортировать: по оценкам | по дате

16.11.18
↑ [1] ↓
переходы:0
Водгук на верш С. Законникава "Бацькаўшчына"
как милагучна и прыгожа гучаць гэтыя словы! Какой любоўю адгукаюцца травы ў сэрцы кожнага Беларусь! Табе, родные угол, дзе ўзгадавала мяне маке, дзе я зрабиў першый шаге, табе прызнаюцца ў любви паэты, захапляючыся табой, тваими краявидами, тваими шчырыми працавитыми людзьми … Гэтак жа и я, твой сын, хачу сказаць, што ў какой бы уголке Зямля я ни быў, ты вечная Будзей для мяне адзинай и непаўторнай зямлёй.
Я спадзяюся, што вы разумееце мае пачуцци, выкликаныя цудоўным вершит С.Законникава. Вачыма прабягаю па яго Радко — и ў душы маёй прачынаеццца Не только павага так аўтара, которые так хораша пешая пра свой край, но и и нейкае пачуццё замилавання и пяшчоты так Сваё Бацькаўшчыны. Многия называюць гэта пачуццё патрыятызмам, а я Каджи, што гэта любоў, сапраўдная любоў, и не только так тых мясцин, якия мяне ўзрасцили, но и и так ўсяго края, дзе спрадвеку жыли мае продки — беларусы, дзе нарадзилися славутыя Ф.Скарына, Я.Купала, Я.Коласа, Ф.
Гэтыми радками и иншыми ў вершы аўтар даводзиць так чытачоў, што няма на Свеце лепшага угла, чым Беларусь, и няма для яго, Паэта, большай радасци, как пасли доўгих вандровак вярнуцца дамоў и «абняць наўсцяж курю Зямля, как крылами-руками». Аўтар ганарыцца Сваё зямлёй, якая праз стагоддзи пранесла на Сабе ўвесь цяжар боли и пакут, якия выпал на яе лёс: частые набеги с боку зайздросникаў-суседзяў в сярэдния в которые, Заселье с боку Расийскай имперыи, дзве Айчынныя и грамадзянская войны …
Так, мабыць, вечная Будзей жыць той край, которые мае Таких сыноў, как С.Законникаў, якия вершами ўслаўляюць яго, якия ў сэрцы сваим знаходзяць тыя словы, якия найлепш падыходзяць, каб выказаць курю любоў так Радзимы. I верш «Бацькаўшчына» — таму прыклад. ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/vo…a-backaўshchyna/

Творчую бияграфию С. Грахоўскага можно назваць драматычнай. Першый яго верш быў надрукаваны ў часописе «Беларуский пиянер» (1926), кале аўтару споўнилася 13 лет. Першый же вершаваны зборник «Дзень нараджэння» (1968) пабачыў свет только праз 32 гады. А памиж гэтыми датам — страчаная Маладосць, абарваныя юнацкия мари и Надзея, пакутницки путь, раздзелены с мильёнами нявольникаў, «заплямленых страшэнным таўром 58-й пробы». Сплавам лирычнага и драматычнага напружання характарызуюцца паэмы С.

Водгук на верш М. Гилевича Аўтар призывают моладзь, якая асвоилася «с книжнасцю найноўшай», чытаць Старый добрый сказке, потому что травы — крыница векавой Народнай мудрасци. Али верш гучыць не как прымус эти наказ. НЕ. Ён успрымаецца ў якасци шчырай парады Сябры, которые вывучаў человеческое жыццё на працягу многом гадоў и ўмее адрозниваць сапраўдныя каштоўнасци ад падробак. Потому что эти можно назваць творами мастацтва шматликия камерцыиныя выданни, дзе аписаны забойствы, ужасе, смерць? Я асабиста магу адказаць катэгарычна: «Не» А вось сказке! .. Што трэба чалавеку для шчасця? Адным патрэбны мильёны, матэрыяльная забяспечанасць, а иншых найвяликшае шчасце — адчуваць сябе патрэбным людзям, прыносиць иншым радасць. Жыццё Таких людзей НЕ Будзей дарэмным. Дзякуючы им, мы яшчэ НЕ забылися, што такое дабрыня, чуласць, сардэчнасць, миласэрнасць …

Пазнаёмиўшыся с вершит Пiмена Панчанки, я пераканалася ў тым, што дабрыня — маральная АСНОВА жыцця, той стымул, которые двигают чалавецтва так духоўнасци.

как только чалавек нараджаецца, яго здесь жа агортваюць цеплынёй и пяшчотай руки маке. Потым Ён пазнае свет, дарагими и близкими становяцца родные мясцины: рэчка, дзе дзицём ты так любиў купацца, лес, Куцый ты хадзиў с сябрами, вецер, которые ноччу спяваў табе калыханку. I вось ты — дарослы, жыццё закидвала цябе ў розныя углу наша Зямля, но и боли Нидзё ў Свеце НЕ чуў той калыханки, пад якую цябе адразу пакидали смутак и скука, гора и адчай, потому неся калыханка была твая, и вецер спяваў яе для цябе.

«Будучыня Беларуси — старажытныя Книга Скарыны» — гэта першый Радко верша. Али и травы нясуць в Сабе Вельме вялики Сэнсом. Ён заключаецца, на мой взгляд, в вяртанни Беларуси так сваих каранёў. В гэтым Д.БичэльЗагнетава и бачыць будучыню Беларуси. I я с ей поўнасцю согласна. Только ведаючы и вывучаючы курю гисторыю, традыцыи, язык ды и ўвогуле культуру, мы сможем стаций на адзин узровень с иншыми нацыями и с годнасцю заявиць аб Сабе. А спадчына ў беларусаў багатая и разнастайная.

Маючы кожные динь на постоянное дастаткова хлеба, и жытняга, и пшанiчнага, мы рэдка задумваемся над тым, якую важную роль мае нам гэта простая на першый взгляд блюдо. Значнасць яго мы понимаем толькi тады, калия хлеба ў нас няма. Менавiта такое мнение вынiкае с твора М. Танка «Прытча пра Хлеб».

В верпiы ўсяго два героi: Вандроўнiк и Хлеб. Вандроўнiк iдзе на кiрмаш. По спiной в яго мяшок, набiты лустамi Хлеба. I такой цяжкай здаецца Вандроўнiку ноша, што Ён НЕ ўтрымаўся ад наракакняў в адрас Хлеба.

Я прачытаў верш П.Панчанки «Сармацкае кадзила» и Моцным задумаўся. Аказваецца, так добра знаёмыя Кветко ў небяспецы — занесены ў Чырвоную книгу. Я никогда не думаў, кале зрываў Кветко ў букет для маке, это можно их рваць. Пимен Панчанка папярэджвае нас аб тым, што прыродзе пагражае знишчэнне. А винаватыя ў гэтым мы сам — абыякавыя, бяздумныя. Нельга бяздумна карыстацца дарами прыроды, трэба задумацца над тым, што застанецца ў спадчыну будучым пакаленням: жывая прырода эти рисунки ў книзу. Прырода — наш дом.

Комментариев нет

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Планы мероприятий
Игра викторина по ЭКОЛОГИИ-10 класс

  Цель игры «Викторина по экологии» : углубить экологические знания Весь класс разбит на четыре команды по 6 человек. Время обдумывания ответа -1 минута. Ведущий читает высказывания великих людей с паузами , там , где пропущены слова. Команды должны вставить эти слова «Оценивать … только по стоимости её материальных богатств- …

Задания
Хирургия и Реаниматология. Тесты. Методическое пособие

Тестовые задания. Хирургия и Реаниматология.   Профилактика хирургической инфекции. Инфекционная безопасность в работе фельдшера   Обезболивание   Кровотечение и гемостаз   Переливание крови и кровозаменителей, инфузионная терапия   Десмургия   Ведение больных в полеоперационном периоде   Синдром повреждения. Открытые повреждения мягких тканей. Механические повреждения костей, суставов и внутренних органов   …

Планы занятий
Профориентационный тест Л.А. Йовайши на определение склонности человека к тому или иному роду деятельности

ПРОФЕССИЯ – это вид трудовой деятельности человека, который требует определенного уровня знаний, специальных умений, подготовки человека и при этом служит источником дохода. Профессиональная принадлежность – одна из важнейших социальных ролей человека так как, выбирая профессию, человек выбирает себе не только работу, но и определенные нормы, жизненные ценности и образ жизни, …