Водгук на верш Якуба Коласа

  • От :
  • Категории : Без рубрики

Сортировать: по оценкам | по дате
16.11.18
↑ [0] ↓
переходы:9
Водгук на верш Якуба Коласа
как только чалавек нараджаецца, яго здесь жа агортваюць цеплынёй и пяшчотай руки маке. Потым Ён пазнае свет, дарагими и близкими становяцца родные мясцины: рэчка, дзе дзицём ты так любиў купацца, лес, Куцый ты хадзиў с сябрами, вецер, которые ноччу спяваў табе калыханку. I вось ты — дарослы, жыццё закидвала цябе ў розныя углу наша Зямля, но и боли Нидзё ў Свеце НЕ чуў той калыханки, пад якую цябе адразу пакидали смутак и скука, гора и адчай, потому неся калыханка была твая, и вецер спяваў яе для цябе.
Няхай пройдзе кусок часа, но и мы никогда не забудзем свой дом, дзе кожная сцежка, кожная дрэўца, кожные каменьчык нагадвае пра самый пичасливыя дня. Кали же пасли расстання вяртаемся на радзиму, то бачым змены. Змены, што прадыктавали жыццё и час. Ад гэтага становицца не как печальная, потому Нельга вярнуць дарагия сэрцу хвилины, Нельга спыниць час. Ужо НЕ бачыш той сцежки, дзе бегаў басанож — яна зарасла и зникла, НЕ бачыш знаёмай крынички, дрэўца, которому было столько же лет, Колька табе. Али ў жыцця так заўсёды было и так Будзей: памираюць старый — нараджаюцца маладыя, высыхае дрэва — здесь жа зьяўляюцца маладыя парастки, потому жыццё — вечная. I няма такой силы, каб яго спынила.
«В родных мясцинах» — грамадзянски верш с пейзажными замалёўками.
ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/vo…odnyx-myascinax/
Што трэба чалавеку для шчасця? Адным патрэбны мильёны, матэрыяльная забяспечанасць, а иншых найвяликшае шчасце — адчуваць сябе патрэбным людзям, прыносиць иншым радасць. Жыццё Таких людзей НЕ Будзей дарэмным. Дзякуючы им, мы яшчэ НЕ забылися, што такое дабрыня, чуласць, сардэчнасць, миласэрнасць … Пазнаёмиўшыся с вершит Пiмена Панчанки, я пераканалася ў тым, што дабрыня — маральная АСНОВА жыцця, той стымул, которые двигают чалавецтва так духоўнасци.
Творчую бияграфию С. Грахоўскага можно назваць драматычнай. Першый яго верш быў надрукаваны ў часописе «Беларуский пиянер» (1926), кале аўтару споўнилася 13 лет. Першый же вершаваны зборник «Дзень нараджэння» (1968) пабачыў свет только праз 32 гады. А памиж гэтыми датам — страчаная Маладосць, абарваныя юнацкия мари и Надзея, пакутницки путь, раздзелены с мильёнами нявольникаў, «заплямленых страшэнным таўром 58-й пробы».
Сплавам лирычнага и драматычнага напружання характарызуюцца паэмы С.
Водгук на верш М. Гилевича Аўтар призывают моладзь, якая асвоилася «с книжнасцю найноўшай», чытаць Старый добрый сказке, потому что травы — крыница векавой Народнай мудрасци. Али верш гучыць не как прымус эти наказ. НЕ. Ён успрымаецца ў якасци шчырай парады Сябры, которые вывучаў человеческое жыццё на працягу многом гадоў и ўмее адрозниваць сапраўдныя каштоўнасци ад падробак. Потому что эти можно назваць творами мастацтва шматликия камерцыиныя выданни, дзе аписаны забойствы, ужасе, смерць? Я асабиста магу адказаць катэгарычна: «Не» А вось сказке! .. как милагучна и прыгожа гучаць гэтыя словы! Какой любоўю адгукаюцца травы ў сэрцы кожнага Беларусь! Табе, родные угол, дзе ўзгадавала мяне маке, дзе я зрабиў першый шаге, табе прызнаюцца ў любви паэты, захапляючыся табой, тваими краявидами, тваими шчырыми працавитыми людзьми … Гэтак жа и я, твой сын, хачу сказаць, што ў какой бы уголке Зямля я ни быў, ты вечная Будзей для мяне адзинай и непаўторнай зямлёй.
Я спадзяюся, што вы разумееце мае пачуцци, выкликаныя цудоўным вершит С.Законникава.
«Будучыня Беларуси — старажытныя Книга Скарыны» — гэта першый Радко верша. Али и травы нясуць в Сабе Вельме вялики Сэнсом. Ён заключаецца, на мой взгляд, в вяртанни Беларуси так сваих каранёў. В гэтым Д.БичэльЗагнетава и бачыць будучыню Беларуси. I я с ей поўнасцю согласна. Только ведаючы и вывучаючы курю гисторыю, традыцыи, язык ды и ўвогуле культуру, мы сможем стаций на адзин узровень с иншыми нацыями и с годнасцю заявиць аб Сабе.
А спадчына ў беларусаў багатая и разнастайная.
Паэма «сымон-музыка» — вторые па велiчынi и значнасцi пасли «Новая зямлi» паэтычны соч Якуба Коласа. Пiсаць яе аўтар пачаў яшчэ ран за «Новую Зямля», как толькi выйшаў с турмы, куды трапiў за ўдзел в настаўнiцкiм зьездзе. Там жа за кратамi, узнiкла и замысел произведения. Пiсалася паэма доўга, с перапынкамi — чатырнаццаць гадоў. Работа над ей была завершала ў тысяча дзевяцьсот дваццаць трэцiм Годзю. Аднака и тэта была канчатковая рэдакцыя твора.
Сымон нарадзiўся и рос таленавiтым, духоўна адораным хлопчыкам.
Усей сiстэмай вобразоў Якуб Колас пераконвае нас, в тым, што кожные чалавек павiнен жыць адным жыцця са сваiм народам, што адрыў азначае казнь чалавечых якасцей. В простых людзей Лабановiч знаходзiць працавiтасць и патрабавальнасць так сябе, добрасцi и чуласцi ў адносiнах так другiх, што ўяўляе народ в трылогii.
Асаблiвае захапленне пiсьменнiка выклiкаюць старый Дзяды "аздобленыя» сiвiзною, маршчынамi. Гэта былi самавучкi-аграномы.
Якуб Колас — сусветна вядомы майстар пейзажная лiрыкi. Яго пранiкнёныя, напоўненыя ўлюбёнасцю ў знаёмыя с дзяцiнства мясцiны, в хараство роднага края радкi с паэмы «Новая зямля» «Мой Родны угол, как ты мне мiлы! Забыць цябе НЕ мая сiлы … »са школьных гадоў знаёмыя кожная Беларуси.
Якiя прыгожыя, пранiзаныя радасцю жыцця, насычаныя разнастайнымi метафарамi, эпiтэтамi, параўнаннямi и iнпiымi мастацкiмi тропамi радкi прысвяцiў Якуб Колас прыродзе ў гады творчага и эмацыянальнага ўздыму «Рассыпаны зоры брыльянтавым пухам …», «…

Сортировать: по оценкам | по дате

16.11.18
↑ [0] ↓
переходы:9
Водгук на верш Якуба Коласа
как только чалавек нараджаецца, яго здесь жа агортваюць цеплынёй и пяшчотай руки маке. Потым Ён пазнае свет, дарагими и близкими становяцца родные мясцины: рэчка, дзе дзицём ты так любиў купацца, лес, Куцый ты хадзиў с сябрами, вецер, которые ноччу спяваў табе калыханку. I вось ты — дарослы, жыццё закидвала цябе ў розныя углу наша Зямля, но и боли Нидзё ў Свеце НЕ чуў той калыханки, пад якую цябе адразу пакидали смутак и скука, гора и адчай, потому неся калыханка была твая, и вецер спяваў яе для цябе.
Няхай пройдзе кусок часа, но и мы никогда не забудзем свой дом, дзе кожная сцежка, кожная дрэўца, кожные каменьчык нагадвае пра самый пичасливыя дня. Кали же пасли расстання вяртаемся на радзиму, то бачым змены. Змены, што прадыктавали жыццё и час. Ад гэтага становицца не как печальная, потому Нельга вярнуць дарагия сэрцу хвилины, Нельга спыниць час. Ужо НЕ бачыш той сцежки, дзе бегаў басанож — яна зарасла и зникла, НЕ бачыш знаёмай крынички, дрэўца, которому было столько же лет, Колька табе. Али ў жыцця так заўсёды было и так Будзей: памираюць старый — нараджаюцца маладыя, высыхае дрэва — здесь жа зьяўляюцца маладыя парастки, потому жыццё — вечная. I няма такой силы, каб яго спынила.

«В родных мясцинах» — грамадзянски верш с пейзажными замалёўками.

ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/vo…odnyx-myascinax/

Што трэба чалавеку для шчасця? Адным патрэбны мильёны, матэрыяльная забяспечанасць, а иншых найвяликшае шчасце — адчуваць сябе патрэбным людзям, прыносиць иншым радасць. Жыццё Таких людзей НЕ Будзей дарэмным. Дзякуючы им, мы яшчэ НЕ забылися, што такое дабрыня, чуласць, сардэчнасць, миласэрнасць … Пазнаёмиўшыся с вершит Пiмена Панчанки, я пераканалася ў тым, што дабрыня — маральная АСНОВА жыцця, той стымул, которые двигают чалавецтва так духоўнасци.

Творчую бияграфию С. Грахоўскага можно назваць драматычнай. Першый яго верш быў надрукаваны ў часописе «Беларуский пиянер» (1926), кале аўтару споўнилася 13 лет. Першый же вершаваны зборник «Дзень нараджэння» (1968) пабачыў свет только праз 32 гады. А памиж гэтыми датам — страчаная Маладосць, абарваныя юнацкия мари и Надзея, пакутницки путь, раздзелены с мильёнами нявольникаў, «заплямленых страшэнным таўром 58-й пробы».

Сплавам лирычнага и драматычнага напружання характарызуюцца паэмы С.

Водгук на верш М. Гилевича Аўтар призывают моладзь, якая асвоилася «с книжнасцю найноўшай», чытаць Старый добрый сказке, потому что травы — крыница векавой Народнай мудрасци. Али верш гучыць не как прымус эти наказ. НЕ. Ён успрымаецца ў якасци шчырай парады Сябры, которые вывучаў человеческое жыццё на працягу многом гадоў и ўмее адрозниваць сапраўдныя каштоўнасци ад падробак. Потому что эти можно назваць творами мастацтва шматликия камерцыиныя выданни, дзе аписаны забойствы, ужасе, смерць? Я асабиста магу адказаць катэгарычна: «Не» А вось сказке! .. как милагучна и прыгожа гучаць гэтыя словы! Какой любоўю адгукаюцца травы ў сэрцы кожнага Беларусь! Табе, родные угол, дзе ўзгадавала мяне маке, дзе я зрабиў першый шаге, табе прызнаюцца ў любви паэты, захапляючыся табой, тваими краявидами, тваими шчырыми працавитыми людзьми … Гэтак жа и я, твой сын, хачу сказаць, што ў какой бы уголке Зямля я ни быў, ты вечная Будзей для мяне адзинай и непаўторнай зямлёй.

Я спадзяюся, што вы разумееце мае пачуцци, выкликаныя цудоўным вершит С.Законникава.

«Будучыня Беларуси — старажытныя Книга Скарыны» — гэта першый Радко верша. Али и травы нясуць в Сабе Вельме вялики Сэнсом. Ён заключаецца, на мой взгляд, в вяртанни Беларуси так сваих каранёў. В гэтым Д.БичэльЗагнетава и бачыць будучыню Беларуси. I я с ей поўнасцю согласна. Только ведаючы и вывучаючы курю гисторыю, традыцыи, язык ды и ўвогуле культуру, мы сможем стаций на адзин узровень с иншыми нацыями и с годнасцю заявиць аб Сабе.

А спадчына ў беларусаў багатая и разнастайная.

Паэма «сымон-музыка» — вторые па велiчынi и значнасцi пасли «Новая зямлi» паэтычны соч Якуба Коласа. Пiсаць яе аўтар пачаў яшчэ ран за «Новую Зямля», как толькi выйшаў с турмы, куды трапiў за ўдзел в настаўнiцкiм зьездзе. Там жа за кратамi, узнiкла и замысел произведения. Пiсалася паэма доўга, с перапынкамi — чатырнаццаць гадоў. Работа над ей была завершала ў тысяча дзевяцьсот дваццаць трэцiм Годзю. Аднака и тэта была канчатковая рэдакцыя твора.

Сымон нарадзiўся и рос таленавiтым, духоўна адораным хлопчыкам.

Усей сiстэмай вобразоў Якуб Колас пераконвае нас, в тым, што кожные чалавек павiнен жыць адным жыцця са сваiм народам, што адрыў азначае казнь чалавечых якасцей. В простых людзей Лабановiч знаходзiць працавiтасць и патрабавальнасць так сябе, добрасцi и чуласцi ў адносiнах так другiх, што ўяўляе народ в трылогii.

Асаблiвае захапленне пiсьменнiка выклiкаюць старый Дзяды "аздобленыя» сiвiзною, маршчынамi. Гэта былi самавучкi-аграномы.

Якуб Колас — сусветна вядомы майстар пейзажная лiрыкi. Яго пранiкнёныя, напоўненыя ўлюбёнасцю ў знаёмыя с дзяцiнства мясцiны, в хараство роднага края радкi с паэмы «Новая зямля» «Мой Родны угол, как ты мне мiлы! Забыць цябе НЕ мая сiлы … »са школьных гадоў знаёмыя кожная Беларуси.

Якiя прыгожыя, пранiзаныя радасцю жыцця, насычаныя разнастайнымi метафарамi, эпiтэтамi, параўнаннямi и iнпiымi мастацкiмi тропамi радкi прысвяцiў Якуб Колас прыродзе ў гады творчага и эмацыянальнага ўздыму «Рассыпаны зоры брыльянтавым пухам …», «…

Комментариев нет

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Планы мероприятий
Игра викторина по ЭКОЛОГИИ-10 класс

  Цель игры «Викторина по экологии» : углубить экологические знания Весь класс разбит на четыре команды по 6 человек. Время обдумывания ответа -1 минута. Ведущий читает высказывания великих людей с паузами , там , где пропущены слова. Команды должны вставить эти слова «Оценивать … только по стоимости её материальных богатств- …

Задания
Хирургия и Реаниматология. Тесты. Методическое пособие

Тестовые задания. Хирургия и Реаниматология.   Профилактика хирургической инфекции. Инфекционная безопасность в работе фельдшера   Обезболивание   Кровотечение и гемостаз   Переливание крови и кровозаменителей, инфузионная терапия   Десмургия   Ведение больных в полеоперационном периоде   Синдром повреждения. Открытые повреждения мягких тканей. Механические повреждения костей, суставов и внутренних органов   …

Планы занятий
Профориентационный тест Л.А. Йовайши на определение склонности человека к тому или иному роду деятельности

ПРОФЕССИЯ – это вид трудовой деятельности человека, который требует определенного уровня знаний, специальных умений, подготовки человека и при этом служит источником дохода. Профессиональная принадлежность – одна из важнейших социальных ролей человека так как, выбирая профессию, человек выбирает себе не только работу, но и определенные нормы, жизненные ценности и образ жизни, …