Тэма Вяликай Айчыннай вайны ў творчасци Максима Танка

Сортировать: по оценкам | по дате
06.04.17
↑ [1] ↓
переходы:1
Тэма Вяликай Айчыннай вайны ў творчасци Максима Танка
Тэма Вяликай Айчыннай ванны — Аднан с галоўных в наше литаратуры. Думаю, што галоўнай яна Будзей и дальше, потому что помниць будуць многия пакаленни и личбы (кожные чацвёрты на Беларуси, кожные — трэци на Вицебшчыне загинуў в суровые час), и зямлянки лясныя, якия НЕ паспеюць зарасци травой. Раны вайны — самый страшэнныя. Яны Вельме цяжка загойваюцца. Я знаю вайна только па ўспаминах старэйшых — бацькоў, знаёмых и книги. Какой яна была? Не магу так канца ўявиць? Каму теменно спатрэбилася? Фюрэру Адольфу, Сталину? Пытанни гэтыя НЕ даюць мне Спак. Не давали Спак травы Максиму Танку и ў вайна, и пасли яе. Ён возможность в паэме «Янук Сялиба», увогуле Даволи слабым творы, паказаць, как трагичныя падзеи разбураюць сямейнае шчасце. Вывеў вобразы катаў-фашыстаў и их памагатых тыпу Гарыдаўца. Гэты чалавек в вайна раскрыўся ва ўсёй пачварнасци: вырашае адпомсциць и Яну Сялибу, и яго жонцы Янине, якую некаля па-своему кахаў. Вайна ў паэме паказана ў трагедыйным плане. Али Не погуби произведения душэўнага Агню, натхнёнасци и лирычнай прачуласци. Мне больш падабаецца яго верш «Маке», в которым усё гэта ёсць. Па жанры — баллада, соч хвалюе мяне и самой ситуацыяй — маке змочвае слязами сынаву кашулю и вышывае на палатной закляцце ад варожай шара: Закляцце ад варожай шара, Ад Лютай смерци, ад пятли, Ад груганоў, каб праз кашулю Дастаць так сэрца НЕ змагли. Падабаецца верш Сваё сувяззю с фальклорам. Гучыць Ён как крыничная, света песня, как закляцце и праклён чужынцам, как малитва за самаго дарагога чалавека. В гэтым вершы сам Паэт выступав как чалавек ласковые и шчыры. Ён, как и маке, верыць в перамогу дабра над злом. Аднака тэма минулай вайны адкрыецца Паэт ва ўсим драматызме только ў першый пасляваенныя гады. Кали иншыя аўтары (Вялюгин, Кирэенка, напрыклад) захапилися пасляваенными перамогами, Ён сказаў Сваё залатое слова пра вялики счет гэта перамоги, праспяваў рэквием тым, кто с вайны НЕ вярнуўся, па абавязку жывога Перад мёртвым. В 1948 г.. Выходзиць яго зборник паэзии «Каб ведал». Журботны, сумны. Пра вяликия казни. Пра маке, якия чакаюць — не дачакаюцца сваих сыноў с вайны и пакидаюць раз-за разом стальных свабодныя месцы, лишние кубками и лыжки. Их сэрцы дрыжаць: «А вдруг вернуцца?». На высоком кургане, которые симвализуе ў беларускай литаратуры сева даўнину и святую памяць, Сасна, как жывая существо, таксама стаиць, стоит сон загинуўшых, паказвае дарогу ўсим, кто не вярнуўся Дадо и, можа, яшчэ ищет яе. Сасна — гэта маяк, которые асвятляе дарогу Дадо, на Радзиму. Зборник и называецца НЕ выпадков: «Каб ведал» … Каб ведал. НЕ забывалися на казни. Чакали. Праз гады. Праз дзесяцигоддзи. Каб НЕ забывалися на спрадвечнае, агульначалавечае. Вайна состоянии адной с галоўных и ў пазнейшай паэзии Максима Танка. ru | www.studynotes.com.ua/2013/02/te…i-maksima-tanka/
Сэнсом слова Радзима знаходзицца ў непарыўным адзинстве с такими паняццями, как зямля, на какой ты нарадзиўся, народ, которые яе насяляе, яго гисторыя, культура, прырода. Тама с поўнай упэўненасцю можно сцвярджаць, што тэма Радзимы — Аднан с асноўных в творчасци Максима Багдановича. Жывучы за пределами Беларуси, Ён стаў Классик беларускай литаратуры. Беларуская культура дабратворна ўздзейничала на выхаванне Максима Багдановича ў час навучання ў гимназии, асаблива в сярэдних и старэйшых классах. Ды и пачаў писаць Максим па-беларуску с 10-11 гадоў.
В беларускай литаратуры, как и в Беларуский фальклоры, створана кусок вобразаў таленавитых людзей из народа. Все травы авеяны Народнай любоўю, гонарам и славай. Гэта и гусляр с паэмы Янки Купалы «Гусляр», и хлопчыкСымонка с Коласавай паэмы «сымон-музыка», и галоўны герой паэмы Максима Танка «Люцыян Таполя». Кожные с гэтых вобразаў — увасабленне працавитасци и майстэрства Беларускага народа, яго чуласци, дабрыни и бязмежнага Талент. Што только было выразаць с дрэва или вылепиць с глины Таполя: гусли, балалайки, розныя цацки. А яшчэ — багоў.
Максим Танк — сапраўднае прозвишча Скурко Яўгений Иванавич — Паэт филасофскага состава мысленно. Гэта НЕ азначае, што Ён займаецца рыфмаваннем филасофских законаў пра адмаўленне адмаўлення, адзинства и барацьбу супрацьлегласцей. Простая ў яго паэзии паглыбляецца разгляд зьяў, Падзу, фактаў, жыццё чалавека и прыроды ацэньваецца ў агульным плане, в святле так называемых вечных праблемаў жыцця и смерци, узаемаадносинаў чалавека с грамадствам и прыродай. Паэт имкнецца мыслиць вершами (формула А.С.Пушкина). I мыслиць ИМИ Ён Вельме арыгинальна.
Максим Танк — адзин из самых вядомых и арыгинальных прадстаўникоў беларускай культуры и паэзии XX стагоддзя, которые Вельме кусок зрабиў для яе ўзбагачэння и развицця, для пошукаў новых шляхоў паэтычнай творчасци. Народная лирыка аказала вялики ўплыў на станаўленне творчага стыл Максима Танка.
Паэт заўсёды имкнуўся так стварэння поўнай Мастацкая карцины, намагаўся Глыбока раскрыць Рысы пэўных эмацыянальных пачуццяў лирычнага героя. Напрыклад, верш «Пераписка с зямлёй» написаны ад имя лирычнага героя, надзеленага абагульненай бияграфияй.

Оцените статью
Добавить комментарий